Hoe je je renners kunt motiveren zonder muziek

Door Jennifer Tipton, gecertificeerd Spinning® instructeur | Californië, Verenigde Staten

Muziek is een motiverende factor. Het is ontzettend fijn als een cursist na de les onze muziekkeuze complimenteert, want voor veel deelnemers is de muziek echt bepalend voor de energie van een geweldige Spinning® les. Als ervaren instructeurs zetten we ons in voor het samenstellen van fantastische afspeellijsten en zorgen we ervoor dat onze lessen levendig en vernieuwend blijven. We besteden uren aan het zorgvuldig samenstellen van onze selectie en staan ​​altijd open voor de meest opwindende muziek.

Hoewel we denken dat we een perfect plan hebben, kan het leven ons soms een onverwachte wending geven. Er valt altijd wel iets te leren, zelfs voor de meest ervaren instructeurs! Ik maakte iets mee wat de ergste nachtmerrie van een instructeur had kunnen zijn.

Ik kwam zoals gewoonlijk een kwartier te vroeg aan bij mijn vaste Spinning les op maandagmiddag. De fietsen zaten vol met de gebruikelijke groep fanatieke triatleten en toegewijde fietsers. De zaal gonste van het geluid van de trappen en de adrenaline hing in de lucht. Ik had een nieuwe afspeellijst en stond te popelen om te beginnen. Ik zet de muziek altijd zo snel mogelijk aan, dus ik plugde mijn apparaat in, maar de speakers bleven stil. Ik rommelde even met schakelaars, deed de stekker erin en eruit. Ik glimlachte en leek ontspannen terwijl ik met een deelnemer kletste, maar vanbinnen begon ik in paniek te raken. Ik besefte het: het iPod-dock was kapot en ik had geen reserve-cd bij me. Als groepsfitnesscoördinator van een grote fitnessclub zeg ik altijd tegen mijn instructeurs dat ze een paar muziekopties moeten hebben voor het geval het systeem het begeeft. Ik baalde van mezelf dat ik mijn eigen advies niet had opgevolgd. Ik belde en liet een kort bericht achter voor mijn supportmedewerkers en haalde diep adem.

Nadat ik vijf kostbare minuten van de les had verspild aan het prutsen met de stereo, deed ik een aankondiging. "Oké iedereen. De stereo werkt niet goed, dus we gaan fietsen zonder muziek. Kom op, daar gaan we." De helft van de groep keek enthousiast naar de uitdaging. De andere helft keek teleurgesteld. Een vrouw stapte zelfs van haar fiets en begon te prutsen met de stereo. Ik bleef vooraan in de groep staan, mijn fiets rechts van me. Een van de fietsers stond op en zette de tv aan, alsof dat de situatie zou verbeteren. Een deelnemer achterin de groep vroeg haar om hem uit te zetten. Het was bijna komisch en de hele scène zorgde voor een luchtiger sfeer. Hoewel iedereen in een goede stemming was, moest ik de groep wel in toom houden. Ik had een plan nodig en ik moest snel handelen.

Eenentwintig fietsers keken me verwachtingsvol aan, gretig om te fietsen, hun wielen draaiden rond. Ik vroeg ze hun ogen te sluiten. Ik wist dat het belangrijk was dat ik aanwezig bleef. Mijn stem zou de motiverende factor in de les zijn. Mijn woorden zouden de muziek worden.

Gelukkig was het grootste deel van de klas enthousiast over de uitdaging. Eén vrouw besloot in het begin technische ondersteuning te bellen in plaats van mee te doen. Ik liet haar dat doen. Ik had immers een volle klas om te begeleiden. Toen ze zag hoe de anderen zich aanpasten aan het idee om zonder muziek te fietsen, ging ze uiteindelijk op haar fiets zitten. Ik was blij dat ze de rest van de les is blijven fietsen.

Ik gaf de les verder met visualisatietechnieken en hielp hen door de stilte heen. Ik herinnerde hen eraan dat mijn stem de gids was en dat hun vastberadenheid hen erdoorheen zou helpen. Halverwege onze fietstocht fietste ik met hen mee en spoorde hen aan om het geluid van hun pedalen te gebruiken om de energie erin te houden. De les vloog voorbij en bleek een geweldige ervaring te zijn. We hadden inderdaad een nieuwe sfeer van doorzettingsvermogen in de ruimte gecreëerd. Het geluid van zware ademhaling en draaiende wielen werd de muziek. Ik merkte hoe de deelnemers elkaar echt konden versterken. We bevonden ons in een staat van volledige focus. De stilte werd buitengewoon krachtig.

Na de les kreeg ik geweldige feedback. "Dat was echt fantastisch," zei een cursist, "je hebt het geweldig gedaan en de stilte hielp me echt om me te concentreren." Ik voelde me op dat moment succesvol, omdat ik het beste had gemaakt van een situatie die anders een heel ongemakkelijke les had kunnen worden. Nadat ik die dag mijn les had verlaten, zorgde ik ervoor dat ik wat extra muziek in mijn sporttas stopte die ik in een cd-speler kon afspelen. Ik lichtte de andere instructeurs in, zodat ze niet onaangenaam verrast zouden worden door de technische situatie. Fietsen zonder muziek is echt een unieke ervaring tijdens een Spinning les. Op de openbare weg hoor je het verkeer, de golven van de oceaan en word je afgeleid door het navigeren over het pad. In een afgesloten ruimte kunnen we de les echt naar onze eigen wensen aanpassen en als instructeurs creëren we onze eigen omgeving. Het is altijd goed om voorbereid te zijn, maar flexibel zijn is ook belangrijk. Als instructeurs die lesgeven in faciliteiten die niet van ons zijn, kunnen we af en toe voor verrassingen komen te staan. Als we openstaan ​​voor nieuwe ideeën en ons best doen om een ​​succesvolle les te geven, zijn we altijd voorbereid op de obstakels die op ons pad kunnen komen. Ik kan eerlijk zeggen dat ik genoten heb van het lesgeven zonder muziek, maar mijn auto zit nu vol met vijf extra exemplaren. Cd's draaien , een reserve-iPod en een set reserve speakers... want je weet maar nooit! Jennifer Tipton woont in San Diego, Californië en is een gecertificeerd Spinning Instructrice (niveau 3), gecertificeerd yogadocente en personal trainer. Ze werkt al meer dan 15 jaar in de gezondheids- en fitnessbranche. Meer informatie over Jennifer vind je op getzenwithjen.com. Heb jij een interessant verhaal over hoe je het beste hebt gemaakt van een onverwachte technische tegenslag? Word lid van onze Spinning Community en deel je verhaal via info@spinning.com (zet "Community" in de onderwerpregel).