Survival Spinning® klasse | Megan do Nascimento

Door Megan do Nascimento. Ik wachtte de week van Thanksgiving op het telefoontje van mijn radioloog. Ik had net de Spinning® lessen afgerond die ik regelmatig geef in een vrouwengevangenis in Philadelphia. Ik probeerde de dagen voorafgaand aan het telefoontje zo actief mogelijk te blijven om mezelf af te leiden van wat een wrede realiteit zou kunnen zijn. Zodra de les voorbij was, pakte ik mijn telefoon uit mijn kluisje en zag een oproep van een onbekend nummer. Ik checkte mijn berichten en daar was het telefoontje waarop ik had gewacht. Het werd bevestigd dat ik stadium IIB invasief ductaal carcinoom had en dat de tumor vrij groot en agressief was. Latere biopsieën bevestigden dat ik ook kankercellen in mijn lymfeklieren had. Ik besloot mijn familieleden te bellen om hen het vreselijke nieuws te vertellen. Achteraf gezien weet ik niet zeker waarom ik dat deed. Mijn twee jongere zussen en mijn moeder waren bij al mijn doktersafspraken. Mijn moeder heeft borstkanker overleefd; ze kreeg de diagnose toen ze nog maar 34 jaar oud was en drie jonge dochters had. Mijn volgende telefoontje was naar mijn man. Toen belde ik mijn moeder, vader en beste vriendin. Dit gebeurde allemaal op de parkeerplaats van de gevangenis, omringd door hoge prikkeldraadhekken met zwerfkatten die er rondslopen. Op weg naar huis moest ik een paar keer aan de kant van de weg stoppen om mezelf te herpakken. Mijn volgende vraag was: "Ga ik dood?" Ik had een tante verloren aan borstkanker en uit het telefoongesprek met mijn dokter was niet duidelijk hoe agressief mijn kanker was. Ik moest gewoon afwachten en alle onderzoeken laten doen.

De “Kankerdans”

Ze noemen het de 'kankerdans': doktersafspraken, scans, meer tests, meer wachten en meer stress. Nadat ik thuiskwam en nog zo'n honderd telefoontjes had gepleegd, realiseerde ik me dat ik die middag nog een Spinning les moest geven. Mijn familie zei dat ik een vervanger moest regelen, maar ik zei dat ik moest lesgeven. Spinning werd vanaf dag één een manier om stress te verlichten, en ik had er enorm veel van. Die dag, toen ik bij de les aankwam en de gezichten van mijn deelnemers zag, kreeg ik tranen in mijn ogen, maar ik hield me groot tot iedereen op zijn fiets zat. Tijdens de warming-up flapte ik eruit dat ik net de diagnose kanker had gekregen. Sommige mensen begonnen meteen te huilen, en toen besefte ik dat het niet zo'n goed idee was om het ze te vertellen. We fietsten verder en ik hield mezelf staande. "Ik kom hier doorheen en ik heb jullie steun nodig. Alleen al jullie aanwezigheid hier in deze studio is genoeg steun." Dat was het begin van mijn kankerreis op een Spinner® fiets . Iedereen stond me bij in deze moeilijke periode in mijn leven. Voordat ik de diagnose kreeg, gaf ik routinematig acht lessen per week. Toen ik met chemotherapie begon en midden in mijn behandeling zat, gaf ik vaak tot wel elf lessen als invaller. Invallen gaf me extra energie. De vrouwen aan wie ik Spinning lessen gaf in de gevangenis waren enorm steunend en zeiden: "Wij vechten onze eigen strijd tegen verslaving, depressie, psychische problemen, fysiek en seksueel misbruik. We verschillen niet zoveel van jou." Een van de belangrijkste redenen waarom ik bleef lesgeven, was dat ik niet wilde dat mensen dachten dat er iets vreselijks met me was gebeurd. Ik wilde iedereen bewijzen dat ik nog leefde, en dat een vreselijke diagnose niet betekent dat je moet stoppen met leven.

SPIN® Zussen en Broers

Ik ontmoette ook andere kankeroverlevenden in de klas. Mark was een man die ik ontmoette en die lymfoma had. Tijdens zijn behandeling in het ziekenhuis van de Universiteit van Pennsylvania (HUP) kon hij gebruikmaken van de Spinner fietsen van het ziekenhuis en kon hij fietsen terwijl hij een zware chemotherapie onderging. Hij zei dat het het enige was dat hem ervan weerhield gek te worden. Mark vertelde me openhartig over zijn leven en ik was geschokt toen ik hoorde dat hij was overleden aan een terugval van de ziekte. Ik ging naar de begrafenis en heb vreselijk gehuild. Ik kende Mark niet heel goed, maar voelde een sterke band met hem omdat hij de Spinner fiets gebruikte en ook buiten fietste om zijn pijn en stress te verlichten. Almeda en Ola zijn ook kankeroverlevenden die ik in de klas heb ontmoet en die ik nu als vriendinnen beschouw. We steunen elkaar op zoveel verschillende manieren en we leren anderen hoe ze actief kunnen blijven tijdens hun behandeling. Ik noem deze mensen mijn Spinner zussen en -broers.

Survival Spinning® lessen

Ik geef ook één les per maand in een lokale studio. Het is een gratis les voor kankeroverlevenden, genaamd "Survival Spin". Ik heb speciale afspeellijsten voor deze lessen, en mijn absolute favoriet is "Beat It" van Michael Jackson. Niet al mijn dagen waren even leuk en vrolijk. Er waren dagen dat ik me zwak voelde, maar ik hield vol. Ik was buiten adem, maar ik wist door te zetten. Nadat mijn chemotherapie was afgerond en ik me sterker voelde, zei een vrouw in mijn les: "Je moet je wel beter voelen, want deze les is zwaar en je maakt me helemaal af." Ik besefte blijkbaar niet dat ik het mijn cursisten een beetje te makkelijk maakte. Download de afspeellijst van de Survival Spinning® les.

Na zes chemokuren onderging ik een dubbele mastectomie en moest ik zes weken stoppen met lesgeven. Ik weet nog dat mijn chirurg, vlak voordat ik onder narcose ging, zei: "Ja, Megan. Ik weet dat je wilt weten wanneer je weer les kunt geven." Zes weken lang niet fietsen was moeilijk voor me, maar ik begon te wandelen in mijn buurt om bezig en actief te blijven. Precies zes weken later ging ik weer lesgeven en op de Spinner fiets zitten was een geweldige manier om weer in een fitnessroutine te komen. Mijn benen waren sterk en rechtop blijven staan ​​versterkte mijn core. Lees meer over Megans verhaal. Volgende week is het twee jaar geleden dat ik de diagnose borstkanker kreeg. Ik heb een geweldige tijd gehad met het ontmoeten van nieuwe mensen en het ontdekken van een innerlijke kracht waarvan ik niet wist dat ik die bezat. In juli heb ik mijn yogadocentenopleiding afgerond en afgelopen weekend heb ik 396 kilometer gefietst in de Tour de Pink met de Young Survival Coalition. Ik ben nu lid van een wandelgroep van Living Beyond Breast Cancer en plan mijn eerste yogaretreat voor borstkankeroverlevenden, die volgend weekend plaatsvindt. Als ik borstkanker kan overwinnen, dan staat niets me meer in de weg! Heeft Spinning jou geholpen om met borstkanker om te gaan? We willen graag jouw verhaal horen! Neem contact met ons op via news@spinning.com of schrijf je in voor onze nieuwsbrief voor meer informatie over onze moedige instructeurs.